خاطرات فرزاد

من در اندیشه دریا بودم

دختری بینم گیسوانش را رها کرده به باد

       در کنار ساحل دریا ،کنار آفتاب....

       می خورد هر لحظه عاشقش غبطه به باد

                     که چرا بر سر آن زلف دوتا نتوان فتاد

                                                             فرزاد (ایلیا)

پ.ن.١: توی این مدت فرصت نکردم آپ کنم و به بلاگ دوستان سر بزنم،واقعا سعی می کنم که جبران کنم.

پ.ن.٢:امیدوارم سال جدید پر از شادی و لبخند باشه براتون، آرزومند آرزوهایتان.

پانوشت مهم: پست "برای دوستان" جمله ایی که نوشتم اون موقع خیلی دنبال منبعش گشتم توی نت ولی چیزی پیدا نکردم واسه همین هم توی گیومه گذاشتمش،الان فهمیدم این از روایات یکی از بهترین دوستانمه مهدی.ن (آهنگر) که بلاگش هم به اسم cinemaarchitextهست (لینک)، این پانوشت رو به جهت حفظ حقوق معنوی اثر دوستم گذاشتم.

   + فرزاد م ; ۱:٠٤ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٩/۱/۱٥
comment نظرات ()