خاطرات فرزاد

گفتا خوش آن کسان که دلی شادمان کنند...

قطار بر روی ریل

    صدای جیغ چرخ ها روی آهن سرد

      در آن پیچ آخر...

         همان پیچ آخر!

 

و دخترکی ژنده پوش

که نان گرمش را سال ها

   از دست مسافران ،بار ها

      به بهای ناچیز ناله ها و طعنه ها!

           در پستوی کوپه ها ،خریده است...

 

شب است و مسافران بیدار

     آگاه و ز کرده خود هوشیار

        از این رسم زمانه هم بیزار

          وزین نامانده جسم دخترک شرمسار

            بر کنار ریل می کنند گذار....

              و لعنت بر این شب نا هنجار...

               شرحه های دخترک زیر چرخ و خانواده اش آوار

                  که چه کس نان به خانه آورد دوبار ...!

                     برای مادر پیر و دخترش "مارال"...

 

من آمدستم ،تا همین جا

 صدای ناله هایش را، همین شب ،

نقش بر بندم

ز من تا تو وَ تا آن خالق یکتا

به آن چیزی که هرگز در این دنیا نداشت

                                       -فرش-

                                            پهن بندم...

                                                         فرزاد (ایلیا)

پ.ن.1: یاد "دختر کبریت فروش " افتادم ،از یه نوع دیگه، که وقتی مُرد، همه صبحش ناراحت بودن که چرا کمکش نکردن اونم به بهای یک کبریت که زنده بمونه ! شاید اینو نوشتم که یه تلنگری بزنم به خودم .البته کمک مقطعی خوبه ولی شاید کم فایده باشه نسبت به کمک هایی که به فرد یاد میدن چطوری کار کنه و درآمد داشته باشه، این یه بعدش بود یه بعد هم در مورد قضاوت کردن نسبت به آدما بود که بنا به ظاهر آدما نباید ساده انگارانه و سریع برداشت کنم.

پ.ن.2: در راستای  مبحث کمک،خیلی با خودم کلنجار رفتم که اینو اینجا بنویسم یا نه.فارغ التحصیلان دانشگاهی یکی از مدارس تهران هر ساله(بیش از 20 سال فکر میکنم) با جمع آوری کمک های نقدی و فکری و برنامه ریزی برای یک منطقه خاص (هر بار یه نقطه از کشور) حدود 2 هفته ایی رو در ایّام نوروز به اون منطقه رفته و به توسعه اون منطقه کمک می کنند و تا مدت ها در طی سال روند رو پیگیری می کنند و (گاهی چند سال)تا سر انجام رسوندن پروژه به همون منطقه میرن.این معرفی رو انجام دادم و دعوت می کنم اگه کسی از دوستان مایل به کمک هست اطلاعات بیشتر محل و دفترشون رو در اختیار بذارم که اگر کسی مایل هست مراجعه کنه و اگر مجوزهای قانونی یا به هر لحاظ میخواد اطمینان خاطری پیدا کنه آزاد باشه.

این آدرس محل امساله:


http://www.wikimapia.org/#lat=33.4421851&lon=56.9451427&z=14&l=16&m=h

پ.ن.3: وقتی بغض کرد و سیگار می کشید میدونستم خیلی جاها اون داره درست میگه و باهاش موافق بودم ولی...

پ.ن.4:این یه بخشی از شعره.

   + فرزاد م ; ۱٢:۳۱ ‎ق.ظ ; ۱۳۸۸/۱۱/۱٩
comment نظرات ()