خاطرات فرزاد

انتظار

در آخور فکرم

 بوی علفی دیگر مرا مست نمی کند

             رنگ زرد یونجه ای

                 مرا از خود وز هر چه هست

                                          رهایم نمی کند...

صدای اسب در آخور کنار در

   بوی باران، بوی چوب نم کشیده ی در

     در سحرگاه که آفتاب را در پس یک شب طوفانی می بینم

              مرا دیگر جایی نمی برند

                     از خود جدایم نمی کنند

                          به سوی تو صدایم نمی کنند

سطرها پر می شوند و می روند

    و من ،اینجا،بسته، بدین ستون که خسته تر از من است 

                منتظر مانده ام

                        در انتظار تو.....

                                                             فرزاد(ایلیا)

   + فرزاد م ; ۱۱:۱۱ ‎ق.ظ ; ۱۳۸۸/۸/۱٩
comment نظرات ()